Page 69 - lbu orijinal

Julia Kristeva, “Korku’nun Güçleri” adlı kitabında, zaman ilerlerken

tüketirken tükenen ve kendi atıklarında boğulan insana şu şekilde vurgu

yapmaktadır:

“… makyajsız ve maskesz br gerçek tyatro msal atık ve ceset, bana
yaşayablmem çn durmaksızın uzaklaştığım şey gösterr. Bu sıvılar,

bu kr, bu dışkı, yaşamın zor katlandığı, ölüm sıkıntısıyla katlandığı
şeylerdr. Ölümle karşı karşıya kaldığımda, yaşayan varlık olma

halmn sınırlarında yer alırım. Bedenm canlılığını bu sınırlardan alır.
Bu atıklar yaşayablmem çn atılır, bu atılma atıla atıla bana gerye

hçbr şeyn kalmadığı ve bedenmn tamamen sınır ötesne geçtğ,
ölüye, cesede dönüştüğü ana kadar devam eder.”

Modern dünyada çöp ve atık sorunu kültürel, düşünsel ve
psikolojik iğrenmeden ve sakınımdan çok daha fazlasını işaret

etmektedir. Aşırı tüketimden ve kapitalist sistemin işlemesinden

arta kalan atıkların saçtığı tehlikeler endişe verici boyutlara
ulaşmıştır.

Bu durum, bir gün biteceği aşikâr olan kaynakların yerini dolduracak

alternatif çözüm arayışlarını gerekli kılmaktadır.

Bunlar hem doğal dengeyi bozmamaları, çevreyi kirletmemeleri hem de

kaynakları verimli kullanmayı gerektiren alternatif çözüm önerileri olmak

durumundadır, yani “sürdürüleblr” olmalıdır.

67